Je komt toch al langs. Nu blijft er iets van over.
Iedereen heeft een vader of moeder met verhalen. En iedereen denkt: die moeten we een keer opschrijven. Niemand doet het.
Mam, vertel eens is aan de 46e druk toe. Maar op je 85e is schrijven zwaar. Vertellen gaat vanzelf.
Zo gaat het
- 1
Zondag, op de bank
In de app staat de vraag van deze week: “Hoe heb je mama leren kennen?” Je legt je telefoon op tafel en drukt op opnemen. Hij vertelt, jij vraagt door, de koffie wordt koud.
- 2
De dag erna
Staat er een hoofdstuk klaar voor de hele familie. Met zijn woorden, zijn stem en zes tekeningen in inkt en aquarel, zoals in een oud prentenboek. Namen en plaatsen kloppen, en je ziet alles terug op een tijdlijn en een kaart.
- 3
Aan het eind van het jaar
Ligt er een boek. Gedrukt, met de tekeningen, en bij elk hoofdstuk een QR-code. Scan hem en je hoort hem het zelf vertellen.
Woon je verder weg?
Iedereen in de familie kan opnemen. Ben jij er deze week niet, dan neemt je zus of een kleinkind het gesprek op. De dag erna staat het hoofdstuk klaar voor de hele familie, waar je ook woont.
- Hij hoeft niets te installeren.
- Geen app, geen account, geen scherm. Jij neemt op met je eigen telefoon.
- Er praat geen computerstem tegen hem.
- Jij stelt de vraag, in je eigen stem.
- We verzinnen niets.
- Elke zin in het boek komt uit het gesprek. Tik erop en je hoort hem hem zeggen.
Over twintig jaar ook nog.
Begin deze zondag